Gewoon een beetje meer tijd!

Het is juni 2015. Mijn klasgenoten zijn inmiddels bijna klaar met hun opleiding. Ik heb echter besloten dat ik toch nog een half jaartje langer nodig heb voordat ik echt klaar ben voor de arbeidsmarkt als beroepskracht. En ik ga mijn beste beentje voortzetten!

Ondersteuning

Toen ik begon aan de opleiding Maatschappelijke zorg in 2013 wist ik aanvankelijk niet hoever ik zou komen en of ik het wel zou kunnen. Als ik terug kijk op de afgelopen twee jaar ben ik blij met hoeveel ik heb geleerd en bereikt. Ik heb een hele fijne stage gevonden waar ik me vertrouwd voel met mijn collega’s en het werk.  Ik krijg hier de kans mezelf te zijn en te groeien op mijn tempo. Mijn collega’s moedigen me ook aan en ondersteunen me in mijn leerproces.

Doelstellingen

Voor de komende periode ga ik mij richten op mijn stage. Ik heb vakantie van school dus dat kan ik even loslaten. Geen druk betekend meer ruimte om te groeien. Vorig jaar ben ik enorm gegroeid dit jaar wil ik mezelf verder ontwikkelen als beroepskracht. Ik heb al veel meer zelfvertrouwen gekregen en dit straal ik ook uit. Nu wil ik gaan werken aan het beter scheiden van privé en zakelijk. Ik merk dat ik nog moeite heb met grote emoties in mijn privé leven. Ik wil niet dat dit me straks gaat dwars zitten als ik een beroepskracht ben dus ik ga hier mee aan de slag. Weg met chaotische gedachten op de werkvloer.

Beeldvorming Wajongers

Verder blijf ik me zijdelings inzetten voor de beeldvorming van Wajongers. Zo ga ik om het half jaar met mevrouw Klijnsma om de tafel samen met ouders van Wajongeren en Wajongeren zelf. Zo ben ik gister weer naar Den Haag afgereisd en heb ik het belang van positieve beeldvorming weer op de kaart gezet. Ik heb een voorbeeld uit de praktijk gegeven waardoor ik merkte dat er nog meer aandacht moet komen voor de positieve beeldvorming van Wajongeren. Dit is een debat in Nieuwegein waar ik in november 2014 bij aanwezig ben geweest. De stellingen waren allemaal erg negatief wat mij behoorlijk gekwetst heeft. Ik vind dat er meer maatwerk moet komen en het duidelijker moet zijn wat we allemaal kunnen. Ik hoop dat mijn punt de overheid weer een beetje wakker schudt en dat er hier meer positieve aandacht voor komt.

Ondertussen blijf ik mezelf ontwikkelen op mijn eigen manier. In februari 2016 sluit ik mijn opleiding met mijn diploma, ik ga er voor!

Power voor de toekomst!!

Veel gedoe

Op 22 maart 2015 was het dan eindelijk zover: ik ging verhuizen naar mijn eigen woning in Driebergen. Gelukkig had ik voldoende hulp en ging de verhuizing vrij soepel. Ik ben heel  blij dat ik weer mijn eigen plekje heb. Het was fijn dat ik bij mijn ouders tot rust kon komen toen ik dat nodig had maar nu is het tijd om weer op eigen benen te staan. De afgelopen tijd ging dit niet zonder slag of stoot. Zo had ik problemen met internet/tv, mijn ex en veel gedoe rondom een jongen die ik leuk vind.

Naar Aken

Kortom eigenlijk had ik helemaal geen internet en tv nodig, mijn eigen leven was interessant genoeg. Afgelopen woensdag ging ik voor een onderzoek naar de psychiatrische problemen rondom 22q11 helemaal op reis naar Aken. Ik heb deze reis in mijn eentje ondernomen wat best pittig was. Ik vertrok om 10:30 en kwam pas om 16:00 in het ziekenhuis in Aken aan. Toen moest ik nog onder de Pet scan. Ik vind het heel belangrijk dat er meer duidelijkheid komt over de problematiek van mensen met 22q11 en psychoses/depressies juist omdat wij hier kwetsbaarder voor zijn dan een ander. Daarom heb ik met veel plezier mee gedaan aan dit onderzoek.

Goed resultaat

De dag begon voor mij vrij slecht met een bericht waar ik aardig door van slag was. Ik had de afgelopen week al best veel hectiek en stress gehad en eigenlijk was dit net te veel voor mij. Ik zag het niet meer zitten om nog die hele reis te moeten ondernemen. Ik heb toen contact opgenomen met 1 van de onderzoekers en zij heeft me uiteindelijk heel goed opgevangen. Ondanks dat ik me zwaar verrot voelde heb ik toch de reis ondernomen en de scans doorstaan. Tijdens de scans moet je op de computer allemaal testjes doen waarbij je logisch moet nadenken. Ik vond dit erg leuk om te doen hoewel ik verwacht had dat ik niets hoefde te doen tijdens de scan. Ik was dan ook zeer verrast met het uitzonderlijk hoge resultaat wat er uit kwam. Ook de onderzoekers waren positief verrast want mensen met 22q11 zijn over het algemeen wat minder goed in logisch nadenken.

Zelfbewustzijn

Uiteindelijk waren we om 21:45 pas klaar met het onderzoek. We kwamen om 23:55 aan in een pikdonker Maastricht. Er was een enorme stroomstoring op dat moment. Het hele hotel was pikkedonker. Gelukkig werd ik uiteraard goed opgevangen en heb ik heerlijk geslapen. Toen ik de volgende morgen wakker werd ervoer ik een bijzonder gevoel van trots en tevredenheid. Ik had het hem toch maar mooi geflikt verdorie! Ik, degene die altijd zo twijfelt aan mijn eigen kunnen omdat ik denk: ik weet wel dat het perfect in mijn hoofd zit, maar het 22q11 zit me zo enorm in de weg...toch heb ik die testjes heel goed gedaan en de hele reis tot het einde goed afgerond. Ik ben heel goed opgevangen de onderzoekers zijn geweldig lief. Ik kan het iedereen aanraden om mee te doen. Het heeft mijzelf veel gebracht. Ik ben me nu meer Bewust van mezelf. Dit is wat ik altijd miste. Vanaf hier kan ik nu verder gaan bouwen aan een nog stevigere basis en toekomst.

NIeuwe moed

Binnenkort ga ik vol vertrouwen aan mijn Proeve beginnen. Mijn stage plek gaat op 1 juli dicht dus ik zoek voor mijn nieuwe opleiding in september straks een nieuwe stageplek. Toch weet ik gewoon dat het goed gaat komen met mij. Ik sta nu (nog) zelfverzekerder dan ik al was in het leven. Schouders naar achter, borst vooruit, jongens ik kom eraan!

Het eind is in zicht!

Het is alweer eventjes geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik had wat minder inspiratie omdat het op mijn stage en school allemaal soepeltjes verloopt. Mijn examens zijn achter de rug en ik sta voor al mijn examens een ruim voldoende. Alleen voor rekenen had ik een 5, maar daar had ik gelukkig alleen een maakplicht voor.

Ik sta er iedere keer weer van te kijken hoe snel de tijd voorbij vliegt. Afgelopen woensdag werkte ik alweer precies een jaar op de Hank. Het is 2015 en de Proeve voor onze klas is in zicht. Ik heb een no go gekregen voor deze ronde. Ik vond dat ik mezelf wat meer tijd mag geven om meer ervaring en zelfvertrouwen op te doen. De afgelopen weken ben ik echter alweer behoorlijk gegroeid. Omdat ik van school nu geen druk meer heb en ik nu gewend ben aan het schoolgebouw krijg ik minder prikkels te verwerken en kan ik hierdoor meer aan.

Collega’s vragen vaker of ik de groep wil overnemen omdat ze administratie moeten bijwerken. De mensen zijn vertrouwd met me en ik ben vertrouwd met de mensen en het werk. Ik voel me als een vis in het water.

Nu begreep ik pas van twee klasgenoten dat zij er twee maanden langer over doen. Ik dacht hey, dat wil ik veel liever dan nog een half jaar duimen te zitten draaien. Ik heb dus mijn docent hier over aangesproken en gemaild en ik hoop nu maar dat hij de groei in mij ziet en mij in de volgende ronde laat mee draaien voor de Proeve. Dan kan ik ook gewoon in deze klas blijven en ben ik in september al klaar i.p.v december.

2015 is tot zo ver een goed jaar voor mij. Morgen ga ik eindelijk verhuizen naar mijn eigen flatje, het is een droom appartement en heel goed betaalbaar dus ik kan niet in de problemen komen. Dit vind ik uiteraard heel belangrijk. Als ik in september mijn diploma krijg wil ik kijken of ik daarna door kan stromen naar niveau 4. Ik weet dat ik mezelf nog veel verder kan ontwikkelen. De mensen die mij al een tijd volgen hebben de ontwikkelingen op de voet kunnen volgen via mijn blogs. Ja het duurt langer bij mij maar ik weet gewoon dat ik het kan!

De enige echte uitdaging zal zijn als ik straks mijn diploma’s heb om betaald werk te vinden in de zorgsector van de dagopvang. Ik hoor steeds maar negatieve berichten over bezuinigingen en ik wil echt niet weer eindigen als vrijwilliger! Ik wil zo graag mijn eigen geld verdienen! Ik heb er hard voor geknokt om te komen waar ik nu ben. Ik hoop zo dat dit harde werken beloond wordt met een betaalde baan. En dan wel een baan op mijn niveau. De tijd zal het leren. Ik kan helaas niet in de toekomst kijken dus ik moet er maar op vertrouwen dat ik mijn plekje wel zal vinden. Werkgevers in de zorg ik sta te trappelen om mijn handjes uit de mouwen te steken!

Geen goede timing

Hectisch

Het was een bizar hectische week de afgelopen week. Het begon maandag al met een melding via woningnet dat ik op 1 sta voor een één kamer flat in Utrecht. Komende maandag ga ik hem al bezichtigen. Reuze spannend natuurlijk, als ik hem wil en ze accepteren mij als huurder ga ik over niet al te lange tijd verhuizen…! Ik verheug me er op om weer mijn eigen huisje te hebben.

Date

Diezelfde dag had ik 's middags na school een afspraakje met een jongen/man die ik had ontmoet via Twoo. De afgelopen twee weken had ik hem beter leren kennen via Skype en ik voelde me aangetrokken tot hem. We hadden een fijne middag samen en hij vroeg me of ik een relatie met hem wilde aangaan. Hier zei ik volmondig ja op. Ik spring nu eenmaal graag in het diepe.

Te veel

Het einde van de week begon het echter allemaal zijn tol te eisen. Ik was vrijdag doodmoe op mijn stage. Ik vind het heel vervelend als ik niet helder kan functioneren op mijn werk. Gelukkig werkte ik samen met mijn praktijkbegeleider en hadden we een rustige ochtend met de mensen waardoor ik het toch kon volhouden tot 16:00. Ik liep echter op mijn tenen. Nee, dit ging ik op deze manier niet redden. En school en stage, mijn vrienden een vriendje en binnenkort verhuizen. Voor een normaal mens is dit al (te) veel maar voor mij helemaal.

Te vroeg

Nu zijn de omstandigheden er voor ons beiden niet naar om een relatie op te bouwen met elkaar. Ik ben niet de enige die het moeilijk heeft. Soms ontdek je juist door relaties aan te gaan dat het eigenlijk nog te vroeg is. Aan de ene kant wil ik zo graag weer iets nieuws beginnen maar het is niet de juiste tijd nu.

Dit was nog een keer een goede reminder voor mij dat ik eerst de tijd voor mezelf mag nemen die ik nodig heb. Ik ga gewoon verder met school en stage en binnenkort mijn eigen leventje weer opbouwen in mijn nieuwe huisje. Alles heeft de juiste tijd nodig dat is wat ik hiervan geleerd heb.

Zelfvertrouwen opbouwen, deel 2

Afgelopen september schreef ik ook al een blog met dit thema. Nu wilde ik dit opnieuw schrijven maar dan met vernieuwde inzichten. Ik weet nu namelijk wat ik mis om het werk als activiteiten begeleidster goed te kunnen doen: Zelfvertrouwen. Een vrij belangrijk aspect om te hebben als je leiding moet geven aan een groep mensen.

Bewondering

Ik kijk altijd vol bewondering en respect naar hoe mijn collega’s op bijna magische wijze de sfeer ‘naar hun hand’ kunnen zetten. Ik heb een heleboel belangrijke eigenschappen die je nodig hebt om dit werk goed te kunnen doen: ik ben communicatief, sociaal, kan goed observeren en invoelen en ik heb de nodige humor. Ik heb het bijna allemaal, maar een groep alleen leiden vind ik nog erg spannend. Dat komt omdat ik de ervaring mis maar ook het nodige zelfvertrouwen wat je moet hebben. Afgelopen week kwam dit inzicht als een mokerslag bij me binnen. Ik had het al wel besproken met mijn teamleider en op school, maar nu voelde ik het ook echt in mijn hart. Dat is toch een ‘klein’ verschil.

High tea!

Sinds ik de opleiding Maatschappelijke Zorg doe heb ik al veel geleerd. Ik ben weerbaarder geworden en ik kan veel meer aan. Ik kan nu 1 dag naar school gaan en 3 dagen werken. Ik reis me 4 dagen in de week suf van Nieuwegein naar Amersfoort en ik onderhoud  mijn sociale leven met vrienden. Kortom het gaat gewoon lekker. Afgelopen zaterdag heb ik zelfs een high tea georganiseerd voor een aantal goede vrienden van mij. In totaal kwamen er 8 mensen op mijn verjaardagsfeest. Ik weet nu hoe ik dit moet organiseren dankzij mijn opleiding. Dit zou ik 2 jaar geleden nog niet overzien hebben.

Positieve ervaringen!

Vandaag werd mij gevraagd of ik alleen op de groep durfde te staan. Normaal sta ik altijd met een vaste begeleider op de groep. Nu was mijn collega echter gevraagd in te vallen op een andere locatie. Ik aarzelde even of ik het wel durfde. Toch besloot ik het aan te gaan, dit was een mooie uitdaging! De mensen kwamen opgewekt binnen en waren blij om mij te zien dus dat was heel positief. De sfeer is dan meteen gezet. Mijn teamleider vroeg om 11:30 of ik iets in hun koffie had gedaan omdat de mensen zo rustig waren...Nou als dat geen goed compliment is! Mijn zelfvertrouwen stijgt door deze positieve ervaringen.

Begrip op je werk

Na het werk had ik ook een fijn gesprek met mijn praktijkbegeleidster. Ze vroeg of ik ging doorstuderen of solliciteren en was oprecht geïnteresseerd in de beperking die ik heb. Ik heb haar er wat meer over verteld en ik ga haar een link sturen naar de filmpjes over VCFs die ik al heb gemaakt. Ik voel me vertrouwd en veilig en mijn praktijkbegeleidster ziet de ware Anne. Zij ziet mij zoals ik ben en de kwaliteiten die ik heb. Ik hoop in de toekomst net zo’n fijne werkgever te vinden als ik mijn diploma heb. Voor nu mag ik nog verder groeien en leren. Ik kom er wel, gewoon op mijn manier!.

Ik laat je los ik laat je gaan

Loslaten

De laatste week komen er steeds teksten en plaatjes voorbij over het thema loslaten, laat ik hier nu net mee bezig zijn. Soms moet je oude dingen laten gaan om iets nieuws toe te kunnen laten. De week begon al goed met het eigenwijsje van Lo van Beers. Iedere maandag heeft zij Eigenwijsjes dag. Ik trek altijd een kaartje op haar website. Dit keer was mijn kaartje: ‘Je kan het.’ Diezelfde avond kreeg ik een plaatje via facebook met de tekst: One of the hardest lessons in life is letting go. Whether it’s Guilt, Anger, Love, Loss or Betrayal. Change is never easy. We fight to hold on and we fight to let go.

Genoeg is genoeg

Tsja meestal ben ik van mezelf een vrij nuchter persoon maar bijgelovig ben ik dan weer wel en dit soort teksten spreken me altijd aan. Zeker nu het vaker voorbij komt deze week. Ik schreef al eerder dat ik een warm contact heb met mijn ex. Ik ben heel blij dat we als vrienden uit elkaar zijn gegaan. Het probleem is echter dat we daardoor nog te close zijn en zolang ik nog zo veel gevoelens heb voor mijn ex is er ook geen ruimte voor iets nieuws. Ik merk ook dat ik het heel moeilijk vind om vriendschap en liefde van elkaar te scheiden. Opnieuw een relatie is echter niet verstandig. We hebben het de afgelopen 5 jaar lang genoeg geprobeerd en we lopen steeds tegen dezelfde dingen aan. Op een gegeven moment moet je dan zeggen: genoeg, is genoeg.

Op date

Nu wilde ik dit jaar op mannenjacht gaan met mijn beste vriendin maar ik moet ook daar even op terug komen. Gisteravond had ik een date met een jongen die ik had leren kennen via Twoo. Een hele aardige jongen, maar het voelde voor mij heel raar. Gevoelens gaan in elkaar over lopen als je het één nog niet goed verwerkt hebt. Nu was er met deze jongen verder geen klik, hij is heel aardig maar niet mijn type. Toch is het heel goed geweest om op date te gaan want ik merk nu dat ik echt meer tijd nodig heb en mag nemen voor mezelf. Ik moet geen dingen willen overhaasten.

Een nieuw begin

En wie weet ga ik heel binnenkort wel verhuizen en weer op mezelf wonen. Dan kan ik hopelijk echt goed opnieuw beginnen. Het afgelopen half jaar heb ik een goede time out gehad bij mijn ouders. Het was fijn om goed verzorgd  en vertroeteld te worden.  Nu is het echter tijd dat ik weer op eigen benen ga staan. Ik ben klaar voor een nieuwe stap in mijn leven, het loslaten kan gaan beginnen.

Een nieuw begin, een nieuw...?

Kerstvakantie

Het 1e weekend van januari zit er alweer bijna op, de kerstvakantie is voorbij gevlogen. Ik heb het best druk gehad de afgelopen 2 weken. Ik heb 4 dagen gewerkt, ben op Texel geweest en ik heb met vriendinnen afgesproken; kortom ik heb me niet verveeld.

Altijd met het begin van het nieuwe jaar heb ik zo’n gevoel alsof alles opnieuw voor je open ligt. Alsof er van alles kan gebeuren. Als ik bijvoorbeeld kijk naar vorig jaar dan is mijn situatie compleet veranderd. Mijn relatie van 5 jaar is uit en ik woon weer bij mijn ouders. Ook heb ik een andere stage plek gekregen waar ik mijn draai heb gevonden. Al met al kijk ik best positief terug op 2014. Ondanks alle minder leuke dingen is het ook wel goed geweest al die veranderingen.

Een plek onder de zon...

Ik woon inmiddels alweer een half jaar bij mijn ouders. Hoewel dit boven verwachting goed gaat merk ik toch dat ik er weer naar uit kijk om mijn eigen plekje te hebben. Geen rekening houden met een ander, lekker je eigen ding doen. Ik ben er wel weer aan toe na 5 jaar samen wonen. Op woningnet ben ik aan het reageren op woningen waarvan ik de huur enigzins kan betalen met mijn wajong inkomen, want ja als je een wajong hebt schuift dat gewoon niet zo veel. Nu gaat mijn geld vooral op aan reiskosten want ik reis 4 dagen in de week heen en weer naar Amersfoort/Leusden. Ik probeer er ook bij te sparen en dat lukt aardig. Dat moet ook want ik moet een hele nieuwe inboedel gaan verzamelen. Het meeste heb ik namelijk laten staan in Amersfoort...

Vriendschap is belangrijk

Ach ja, komt tijd komt raad zeggen ze dan. Alles komt vast wel op zijn pootjes terecht. Ik wil me er ook niet te veel zorgen over te maken. Tot die tijd verdeel ik zo goed en kwaad als het gaat mijn aandacht tussen school, stage, leerproces en mijn sociale leven. Ik ben dankbaar voor alle goede vrienden om mij heen die mij steunen. Zo heb ik nog steeds een heel warm contact met mijn ex wat ik erg fijn vind. Goede vrienden om je heen zijn heel belangrijk zeker als je leven niet 1 van de makkelijkste is. Alle mensen die dicht bij me staan zijn bijzonder. Zo ga ik dit jaar met 1 van mijn beste vriendinnen op mannen jacht, zoals 1 van de spreuken van Loesje zegt: Goede voornemens? Nee, wel veel stoute wat ik heel toepasselijk vind. Zo willen we ook een keer gaan speed daten, dat lijkt mij wel lachen om eens mee te maken. *Ach, letterlijk op mannenjacht natuurlijk niet dat moet je maar met een korreltje zout nemen ;)

Daar gaan we dan

2015, we zullen zien wat dit jaar mij gaat brengen. Ik hoop natuurlijk op mijn diploma in oktober. Ik heb en ben hier keihard voor aan het knokken. Ik zit nog volop in mijn ontwikkeling! Ik geniet gewoon van alles wat er op mijn pad komt en laat het op me af komen.

Zoals de mensen op de dag verzorging zeggen: je bent maar één keer jong, en moet er nu van genieten. Dat neem ik in ieder geval mee als een wijze raad.