donderdag 2 augustus 2018

Waarom de wet loondispensatie en participatie niet werkt

Lucas is een jongeman van 29 jaar. Hij werkt al vanaf zijn 17e met
veel plezier in de horeca.
Door zuurstofgebrek bij zijn geboorte heeft hij een #Wajong uitkering.

Omstreeks mei dit jaar kwam ik op twitter de petitie van 'Wij staan op'
tegen van Amber en Noortje. Deze twee dames hebben bij elkaar
ruim 80.000  handtekeningen verzameld tegen de plannen van
het #kabinet omtrent de loondispensatie.

Je krijgt te maken met loonkostensubsidie als je een arbeidsbeperking
hebt en niet naar vermogen kunt presteren.


Wat houdt loondispensatie in?
#Loondispensatie is bedoeld voor werknemers met een #Wajong-uitkering.
Bij loondispensatie betaalt de werkgever tijdelijk minder loon aan een
werknemer omdat hij minder aankan dan de andere werknemers.
Voorwaarde is dat de werknemer een Wajong-uitkering heeft.

UWV vult het loon van de Wajonger dan aan tot maximaal het bedrag dat
hij ontving voordat hij bij de werkgever ging werken. De loondispensatie
kan een half jaar tot 5 jaar duren. Verlenging is mogelijk, maar uiteindelijk
moet de werknemer hetzelfde gaan verdienen als andere werknemers.

Loonwaardebepaling
Een loonwaardebepaling is een onderzoek op de werkplek waarbij
de loonwaarde van werknemers met een arbeidsbeperking ten opzichte
van werknemers zonder beperking wordt gemeten en vastgesteld.
Het zette mij direct aan het denken. Ik wilde graag mijn stem laten horen.
Ik kwam er echter niet uit omdat ik op dit moment niet werkzaam ben.
Doorgaans schrijf ik vanuit eigen ervaring maar dat gaat in deze situatie
dus niet op.
Lucas werkt momenteel 32 uur in de week in een keuken. Dit doet hij
met veel inzet en motivatie. Helaas loopt hij met regelmaat tegen de
kromme regels van de participatiewet aan.

Zo vertelde hij dat er een dame (arbeidsdeskundige) van het UWV langs
kwam om zijn loonwaarde te bepalen.
Na een gesprek met de werkgever maar zonder Lucas kwam de
loonwaardebepaling van Lucas uit op 65%.Lucas zelf kreeg hier niets
over te horen, ook werd helemaal niet gekeken hoe hij functioneert.
'Wat is 65% nu eigenlijk?' vroeg hij aan zijn collega's. Ze konden het hem
niet vertellen.
Omdat hij een Wajonger is mag hij blijkbaar afgerekend worden op
die situatie

Waarom loondispensatie en participatiewet niet eerlijk zijn.

Als je in dienst bent bij een bedrijf zal je als Wajonger nooit voor 100%
arbeidsvermogen hebben.
‘Je moet stevig in je schoenen staan als je Wajonger bent' zegt Lucas. '
Je moet continu op je tenen lopen en het zal nooit goed genoeg zijn.
Er zijn allerlei mensen boven jou die alles voor je bepalen en je hebt niks
in eigen handen.
Klinkt voor mij als een situatie waar veel bedrijven met de verkeerde
instelling (winstmarges) misbruik van kunnen maken.

Hoezo bescherming van de Wajonger? Ja bedrijven nemen Wajongers
aan voor de extra's die ze als bedrijf ervoor kunnen krijgen. Klinkt als
een win-win situatie, in de praktijk ligt dat echter anders.
Zelfs iemand als Lucas die naar behoren functioneert wordt in een
middag naar beneden getrokken tot 65%.
Wat doet dat wel niet met je zelfbeeld? Hoezo werken op maat?
'Ik voel me net een product op de markt. Ik word gewogen, het mooiste
stukje halen we eraf en dat gebruiken we.'

Dan heb ik het nog niet eens over de financiƫle kant voor de Wajonger.
Lucas had in december overgewerkt en kreeg hier  200 euro extra voor.
Dit werd echter door het UWV van zijn uitkering ingehouden, net zoals
dat met bijvoorbeeld een winstuitkering gebeurt. Dus leuk iets
extra's verdienen is er niet bij, terwijl je collega's dat wel krijgen.

Hoe oneerlijk is dat? Geld waar je hard voor hebt gewerkt weer terug
moeten geven omdat je niet meer mag verdienen dan je uitkering.
Wederom wordt de Wajonger keihard gestraft.
Feitelijk zit je als Wajonger vast, je kan geen kant op en aan allerlei kanten
wordt er aan je getrokken. Iets waar de  gemiddelde werknemer o
verspannen van zou raken is dit absoluut geen goede werksituatie voor
een Wajonger.

Een Wajonger is al kwetsbaar door de beperking die hij of zij heeft.
Hier moet veel beter mee worden omgegaan en de participatiewet
draagt hier niks extra's qua bescherming aan bij.
De participatiewet is alleen een middel voor het UWV en bedrijven om
een Wajonger nog eens extra buitenspel te zetten.

Loondispensatie weg ermee!
Ik droom van mijn vrijheid
We zijn allen mens,
ik sta voor gelijkheid

Iedereen genoeg kansen arm en rijk
Iedereen anders en toch ook gelijk
Iedereen knokt voor een nuttig leven
Wij willen ons ook goed kunnen bewegen

Iedereen heeft recht op een goed leven
Dat is voor ons een droom, een streven
Wij willen geen gepest of rotopmerking
Wij zijn ook mens niet de beperking

Geef ons het recht om vrij te leven
Ook wij hebben veel te geven
We hebben wat extra zorg nodig
Maar we zijn zeker niet overbodig!

We willen graag werken op onze manier
Dat geeft ons veel meer plezier
Loondispensatie helpt ons hier niet mee

Daarom trek ik deze wet graag door de wc!

donderdag 19 juli 2018

Wajonger in de problemen

Wajonger in de problemen

In 2017 heb ik mijn zorgen geuit over de toekomst van mensen in de
Wajong. Er zou gestemd worden om tekorten op deze kwetsbare doelgroep.
De korting is er helaas door en voor ons is het nu een kwestie van overleven.
Ik vroeg me af of ik in 2018 alles nog wel zou kunnen betalen.
Waren mijn zorgen terecht?

Via twitter hoorde ik al vrij snel dat je recht hebt om toeslag aan te vragen.
Toch duurde het nog een dikke 2 maanden voordat ik genoeg moed had
verzameld om dit ook daadwerkelijk te doen. Dan denk je bij jezelf waarom
wachten op het aanvragen van iets waar je recht op hebt en wat belangrijk
is voor je leef inkomen? Als ik kijk naar mijn eigen situatie weet ik van
mezelf dat ik een gruwelijke hekel heb om formulieren in te vullen.

Dat is nog niet het enigste wat het lastig maakt om de toeslag aan te
vragen. Ik moest via uwv website de formulieren op een ingewikkelde
manier downloaden. Via mijn eigen laptop lukte het niet dus heb ik mijn
coach gevraagd dit te doen voor mij.
Vervolgens moet je dat hele formulier lezen en goed invullen voordat je
hem op kunt sturen. Dat is voor mij nogal een dingetje want ik vind
begrijpend lezen lastig.
Als derde moest ik nog het juiste adres opzoeken, wat ook lastig is omdat
de uwv website niet bepaald duidelijk aangeeft naar welk adres je het moet
opsturen.nKortom: Ik begrijp heel goed waar veel wajongers tegenaan
lopen waardoor er zoveel de toeslag nog niet hebben aangevraagd.

Een grote groep Wajongers heeft recht op de toeslag maar zijn hiervan
niet op de hoogte of weten niet hoe ze dit moeten aanvragen. In het stuk
van de NOS (https://bit.ly/2mrtLeG) gaat dit over ruim 20.000 wajongers.
Ik vind het zeer zorgwekkend dat zo’n groot deel van de Wajongers dat wel
recht heeft op deze toeslag dit niet heeft aangevraagd.
Ik vind dat de verantwoordelijkheid voor het aanvragen voor deze toeslag
niet bij de Wajonger moet liggen maar dat dit automatisch moet worden
bijgevuld door het UWV. Wajongers moeten niet belast worden met dit
soort ingewikkelde aanvragen, we zitten immers niet voor niets in
de Wajong?
Dat zoveel Wajongers dit nog niet hebben aangevraagd is het bewijs
dat dit een stap te ver is.

Het is fijn als je precies weet waar je aan toe bent zodat je geen zorgen
meer hebt over je financiƫn. Er zou meer ondersteuning moeten komen
voor Wajongers om de juiste wegen te vinden hoe je dit soort aanvragen
moet doen.
Als er in kaart is gebracht om welke wajongers het gaat kun je precies
zien wie dit nog niet heeft aangevraagd en deze mensen hulp bieden bij
dit probleem. Dat het gaat om ruim 20.000 wajongers is zorgwekkend en
is iets wat niet genegeerd mag worden.
Als al deze mensen nog geen toeslag hebben aangevraagd zit daar vast
al een groot deel al van in de problemen want je komt gewoon niet rond
met 955 euro per maand.

Zelfstandigheid is iets wat bij mij hoog in het vaandel staat. Ik vind het heel
belangrijk om mezelf zo goed mogelijk zelfstandig te kunnen bewegen.
Ik vind dat dit ook meer gestimuleerd moet worden vanuit het kabinet.
Wat er nu echter gebeurd is dat we zodanig in de knel komen te zitten dat
zelfstandigheid niet meer mogelijk is.
Wat wij als Wajongers nodig hebben om zelfstandiger te kunnen zijn en
op deze manier deel te kunnen nemen aan de maatschappij is meer
ondersteuning en duidelijkheid. Laat ons niet in de kou staan maar help
ons hiermee.

dinsdag 10 juli 2018

Prikkels enzo 22q11

Informatie verwerking
Prikkels enzo (22q11)

Op sommige dagen kan ik alles wat ik wil
Andere dagen ben ik moe en zit of lig ik stil
Mijn hoofdje heeft tijd nodig om te verwerken
En ook mijn energie moet weer aansterken

Prikkels en informatie komt op allerlei manieren
Een naar bericht kan je hele dag verstieren
Ik vind het moeilijk om dingen los te laten
Ik heb iemand nodig om het van me af te praten

Iemand zonder vooroordelen maar met begrip
Iemand die luistert en geen onnodig advies of tip
Als je er voor me bent is het super lief en fijn
Laat dit alsjeblieft wel zonder betutteling zijn

Anne Houtsma

vrijdag 22 juni 2018

22q11 niets gaat vanzelf!

Je wilt zo graag leven
net als iedereen
leuke dingen beleven
Samen zijn niet alleen

Grenzen aangeven moet
omdat niemand het voor je doet
Ik moet wel ik heb geen keus
Het is echt waar ja heus

Ik doe het niet voor mijn lol
Sommige dagen wordt ik dol
Andere dagen kan ik niet veel
dat is 22q11 dat is mijn deel

Niet alles kunnen wat je wil
Relax, niet te hard gewoon chill
Dat is mijn leven met 22q11
Dat is echt ik bedenk het niet zelf

Praten erover kan en mag
Het is nodig, ja iedere dag
Elke dag is weer een nieuw verhaal
Dat is niet raar, met 22q11 normaal

zaterdag 28 april 2018

Als je arm bent. Dierenleed, Noodoproep

Terwijl gister heel Nederland vrolijk Koningsdag vierde zat mijn beste
vriendin Sanne met haar handen in het haar, letterlijk. Ik ken Sanne
al vanaf de middelbare school en ben al die jaren meegegroeid met
haar wel en wee. We zijn elkaar wel eens uit het oog verloren maar
vonden elkaar toch weer terug. Als ik voor iemand enorm veel respect
heb dan is het voor haar. Ze heeft zorg voor twee kleine kinderen die
beide een beperking hebben en staat er helemaal alleen voor.


Afgelopen maandag is haar geliefde kat Sorrow vergiftigd door een
of andere dierenbeul en sindsdien vecht hij voor zijn leven.
Omdat Sanne onder bewindvoering staat en weinig sociale contacten
heeft moet ze deze situatie helemaal alleen het hoofd zien te bieden.
Ik steun haar waar ik kan door niet te oordelen over haar situatie
en de keuzes die ze maakt. Mensen zijn vaak ontzettend kortzichtig
en reageren vaak negatief. Daar heb je in zo’n lastige onmenselijke
situatie helemaal niks aan.


Nu moest donderdagavond Sanne Sorrow ophalen omdat de DA
gesloten was. Het arme beest heeft vrijdag ontzettend geleden omdat
hij niet goed verzorgd kon worden. De situatie is hartverscheurend.
Ik kan absoluut niet tegen dierenleed en onrechtvaardigheid en deze
hele situatie is gewoon oneerlijk. Ik kreeg gister bijna geen reactie op
mijn noodoproep over Sorrow omdat iedereen zo druk was met
Koningsdag vieren.


Nu wil ze hoe moeilijk dat ook is haar kat weggeven aan iemand die
beter voor hem kan zorgen dan zij vanwege haar situatie lukt dat gewoon
niet. Echter vraagt de Dierenbescherming 200 euro om hem te verzorgen
zodat hij weer gezond wordt en naar een nieuw huisje kan.
Natuurlijk snap ik dat het geld kost om het beestje op te lappen maar
zij heeft geen geld ze zit gewoon vast.


Met deze situatie wil ik laten zien hoe schrijnend het is als je in
armoede en sociale isolatie verkeerd. Zijn er nog mensen met hart
die zonder vooroordelen dit lezen en haar kunnen of willen helpen?
Ze heeft ontzettend hard hulp nodig.
Ik hoop reactie te krijgen dank u wel.

Houtsmaanne@hotmail.nl
@HoutsmaAnne

woensdag 28 maart 2018

De impact van 22q11 een onbekend syndroom

“Gefeliciteerd, je kunt je aanmelden voor therapie.’ Zei gister
de psycholoog van de huisarts.We hadden goed uitgezocht
of alles wel vergoed zou worden want als je een Wajong uitkering
hebt, kun je dat anders niet betalen.
Ik heb nu gelukkig zekerheid dat ik niet straks weer een tegenvaller heb,
die heb ik namelijk wel genoeg gehad het afgelopen jaar.
Sinds de korting van de Wajong erdoor is ben ik kwetsbaarder dan ooit.

Werk doen dat je leuk vind
Toen ik in 2016 vol trots mijn diploma in ontvangst nam had ik nooit voor
mogelijk gehouden dat ik weer terug zou vallen naar de kwetsbare persoon
die ik nu ben. Ik voelde me sterk en kon de wereld aan.
Ik had er zin in om aan de slag te gaan in werk dat ik leuk vond en waar
ik goed in ben. Ik hou ervan om voor mensen te zorgen!
Natuurlijk wist ik dat ik tegen mijn beperking aan zou lopen daarom had
ik het uwv ingeschakeld voor een traject. Ik hoopte op die manier de
zekerheid te hebben dat ik niet weer zou falen.

Ik wil zo graag gewoon meedoen!
Dat ik ondanks deze extra hulp toch weer gefaald heb en keihard tegen
mijn beperking aangelopen ben is er diep ingehakt. Tot nu toe had ik altijd
gedacht dat ik ondanks mijn beperking aan het werk zou kunnen omdat ik
zo graag mee wilde doen net als iedereen!
Dat dit niet gelukt is, is iets dat ik moet accepteren en  verwerken ik heb
immers alles geprobeerd om aan het werk te komen de maatschappij
wil me gewoon niet kennelijk.

Een onbegrijpelijk syndroom
Wat het zo moeilijk maakt is dat het 22q11 syndroom zich zo verschillend
uit. Ik heb me tot nu toe altijd gemeten met vriendinnen die dit syndroom
hebben die wel aan het werk zijn. Ik dacht, zei kunnen het dus ik kan het ook!
En ik heb immers een MBO 3 opleiding met succes afgerond?
Dus hoe kan het dat ik nu na 2 jaar in zo’n diep gat zit en toch weer
afgewezen ben. Het is onbegrijpelijk.
Het is duidelijk dat het syndroom een veel grotere invloed op mijn
leven heeft dan ik altijd gedacht en gehoopt had.
Het is een nieuw stuk van accepteren, eerst moest ik accepteren dat ik dit
syndroom heb, maar nu de invloed ervan op mijn leven. Wat kun je wel en
wat niet en vooral hoe kun je toch jezelf nuttig maken in deze maatschappij
als je niet kunt werken?

Goed voor mezelf zorgen
Eerst en het allerbelangrijkste is wel dat ik zelf eerst weer meer aan kan.
Doordat ik zo kwetsbaar ben is mijn energie onvoorspelbaarder dan ooit.
De afgelopen tijd heb ik dan ook meer thuis gezeten dan dat ik ergens ben
geweest.
Gelukkig heb ik goed geleerd om op mezelf en grenzen te passen daarom
kan ik nu goed voor mezelf zorgen en weet ik wat ik nodig heb op welk
moment. De ene dag voel ik me kwetsbaarder dan de andere.
Op sommige dagen neemt de donkere wolk en de angsten de overhand
maar andere dagen kan ik meer aan en voel ik me redelijk goed.
Die energie besteed ik dan vooral aan het huishouden en de katten.
Soms maak ik een wandeling met mijn ouders of een vriendin als dit lukt.

Steun!
En toch, ondanks dat ik veel thuis zit gaat het leven gewoon door.
Het is niet zo dat ik ineens niks meer mee maak. Zo leer ik via het
spel warcraft wat ik zeer graag speel heel veel leuke en aardige mensen
kennen uit allerlei landen.
Zij helpen me door moeilijke dagen heen door me af te leiden.
Ook aan de steun van mensen op twitter heb ik erg veel en natuurlijk mijn
eigen familie en vrienden om me heen die er altijd voor me zijn.
Ik sta er niet alleen voor…

Accepteren
Het accepteren dat ik het  22q11 syndroom heb is een gevecht dat
ik grotendeels zelf moet aangaan, uitzoeken hoe ik mijn leven opnieuw
invulling moet geven ook. Ik zou zo ontzettend graag mensen willen
uitleggen hoe het is om een beperking te hebben en waar je tegenaan
loopt in deze keiharde maatschappij. Het is enorm belangrijk dat iedereen
meetelt ongeacht de beperking die je hebt. Het is mijn levensdoel en mijn
droom om dit over te brengen zodat de wereld minder pijn doet als je een
beperking hebt. Het leven is namelijk al moeilijk genoeg als je niet
alles kunt wat je zou willen.
Help me alsjeblieft om mijn droom waar te maken!!!!