Zorgen voor de toekomst

Persoonlijke ontwikkeling

Ik werk nu alweer een jaar en 5 maanden op mijn stage plek bij Beweging 3.0 en ik heb ontzettend veel geleerd. Ik heb al meer bereikt dan ik zelf voor mogelijk had gehouden. Ik wist immers niet of ik dit werk wel kon en hoever ik zou komen met de opleiding Maatschappelijke Zorg. Toch heb ik er al twee jaar op zitten. Twee jaar vol groei en persoonlijke ontwikkeling. Zonder deze opleiding was ik niet zover gekomen in mijn ontwikkeling dus ik ben blij dat ik deze weg gekozen heb.

Veranderingen

De afgelopen tijd was het erg hectisch op mijn stage plek. We zijn begin juli verhuisd naar een nieuwe locatie en dat gaat me niet bepaald in de koude kleren zitten. Door de beperking die ik heb, zijn veranderingen lastig voor mij. Het duurt bij mij langer voordat ik alle nieuwe informatie goed verwerkt en opnieuw geordend heb. Het gevolg is dat ik daardoor erg moe ben en dat collega’s zien dat ik minder goed functioneer dan voorheen. Ik baal hier erg van want ik wil zo graag zo volwaardig mogelijk mee draaien als professionele beroepskracht. Toch moet er rekening gehouden worden met mij...

Meer openheid over mezelf

Dit vraagt van mij dat ik opener ben over wat er aan de hand is met mij. Ook al zie je niks aan mij en zul je het bijna niet aan me merken, toch zijn er dingen waar ik tegen aan loop. Ik vind het moeilijk en moet dit accepteren van mezelf. Afgelopen week heb ik een heel fijn gesprek gehad met mijn leidinggevende en praktijkbegeleidster. Zij zien mij worstelen hiermee en willen mij graag helpen. Ze staan 100 % achter mij dat ik mijn diploma haal. Dit voelt heel fijn en motiveerd mij om tot het uiterste te gaan. Toch moet ik op mijn grenzen blijven letten.

Zorgen voor de dag van morgen

Dit gegeven baart mij zorgen voor de toekomst. Zal ik mij kunnen redden in een baan in de zorg of zal ik terug moeten vallen op een gesubsidieerde baan? Ondanks dat ik bewezen heb dat ik heel wat in huis heb zijn er toch dingen waar een werkgever rekening mee moet houden. Bestaan er nog werkgevers die iemand zoals ik een kans willen geven? Dit zijn nog geen dingen waar ik me nu druk over moet maken eerst wil ik mijn diploma halen! Het feit is echter dat ik niet in een gat wil vallen als mijn stage beëindigd. Het heeft me al enorm veel energie gekost om een ritme op te bouwen en dit wil ik graag vasthouden.Het is dus wel iets wat me dwars zit en wat reëel is voor mij straks.

Dankbaar

Tot die tijd leer ik de dingen die ik leren moet op mijn eigen manier en heb ik mijn manier om met mijn beperking om te gaan. Met hulp en begrip van mijn lieve collega’s die rekening houden met mij kom ik een heel eind! Ik ben  dankbaar dat ik deze fijne stage heb gevonden!

Hoe nu verder...

Toen ik in 2013 begon met de opleiding Maatschappelijke zorg wist ik niet of ik niveau 3 wel aan kon en of dit überhaupt de goede richting voor mij was. Ik wist niet hoever ik zou komen en of het wel goed zou gaan op mijn stage. Zouden mijn colleg’s mij wel begrijpen en mij de kans geven om te groeien?

Ik werk nu alweer een jaar en 5 maanden met veel plezier op mijn stage. Ik leer elke dag dat ik werk weer bij, Maar sinds we verhuisd zijn loop ik tegen situaties aan ook door de beperking die ik heb.. Op de vorige locatie kon ik goed functioneren omdat daar veel duidelijkheid en structuur was. Ik wist goed wat ik moest doen, was vertrouwd met de locatie en de mensen, op deze locatie moet (lijkt het wel) alles opnieuw worden uitgevonden.  Dit brengt een boel extra stress en onduidelijkheid mee. Toch proberen we zo goed en kwaad als het gaat met elkaar er voor de mensen te zijn.

Het leek mij eerst verstandig om niks te zeggen over de beperking die ik heb. Ik wil als een volwaardige collega meedraaien en niet ontzien of beschermd worden. Toch merk ik de laatste weken dat er meer duidelijkheid vanaf mijn kant nodig is. Collega’s zien dat ik meer moeite heb met alle veranderingen dan een ander. Ze kunnen me alleen helpen als ik zelf deze duidelijkheid durf te geven anders gaan er irritaties ontstaan. Voorkomen is beter dan genezen zeker in dit geval. Ik ga dus mijn schroom overwinnen en eerlijk zijn over mezelf. Ze hebben inmiddels immers ook de kwaliteiten gezien die ik in huis heb en ik weet zelf beter waar ik tegen aan loop.

Dat is ook het fijne van deze stageplek. Enerzijds is het heel confronterend om te ontdekken wat je beperkingen zijn anderzijds geeft het ook voor mezelf duidelijkheid. Wat kan ik wel en waar heb ik moeite mee? Zou ik dat nog kunnen verbeteren of moet ik accepteren dat ik niet met alles mee kan komen wat er gevraagd wordt. En wat voor gevolgen heeft dit voor mij in de toekomst? Kan ik wel werk vinden en houden in de zorg? Mijn stageplek wil er alles aan doen om mij te helpen mijn diploma te halen en daar ben ik ze verdomd dankbaar voor. De eerste stap is nu eerlijk zijn. Daarna ga ik kijken hoe nu verder. Wordt vervolgd..

Omgaan met veranderingen

Veel veranderingen

Sinds begin juli is de locatie van mijn stage verhuisd naar de Lichtenberg in Amersfoort. Voor mij is het qua reizen heel fijn want ik hoef nu niet meer smiddags onhandig via Utrecht te reizen. Dit scheelt weer een boel energie. Voor mijn collega’s (mijzelf) en de mensen die op ons dagcentrum komen is het echter een grote verandering. De groepen zijn groter en er zijn meer zorgtaken.

Begeleiding

Ik zag er best tegen op om weer te beginnen na mijn vakantie, maar gelukkig ben ik door mijn collega’s heel goed opgevangen. Ik sta op een groep waar ik het afgelopen jaar al steeds heb gestaan waardoor ik de meeste mensen uit de groep goed ken. Op deze manier kan ik op mijn tempo rustig wennen en de nieuwe locatie mij eigen maken. Het is fijn om met mensen te werken die mij goed begeleiden in mijn leerproces. Ze zien dat ik moeite heb met nieuwe situaties en laten mij hier zo goed mogelijk aan wennen..

Zelfverzekerder

Zelf ben ik blij dat ik nog een half jaar extra de tijd heb genomen. Ik merk dat ik steviger in mijn schoenen moet gaan staan om een groep goed te kunnen begeleiden. Om deze reden en om zelf beter in mijn vel te zitten ben ik sinds kort eindelijk begonnen met therapie zodat ik straks als ik mijn diploma heb echt mijn vrouwtje kan staan. Ik wil mij niet meer laten leiden door onzekerheid maar echt staan voor wat ik wil en mijn kwaliteiten gaan inzetten.

Toekomst

Toch maak ik mij best zorgen om mijn kansen straks op de arbeidsmarkt. In de zorg blijven de bezuinigingen ons om de oren slaan. Was er eerst vraag naar niveau 3 nu is er meer vraag naar niveau 4. Mijn wens voor de toekomst is dat ik mezelf mag en kan blijven ontwikkelen op mijn eigen tempo. De vraag is is dit nog wel mogelijk in deze veeleisende maatschappij?

Ik heb de afgelopen twee jaar een enorme positieve ontwikkeling gemaakt. Ik weet beter wat ik wil en kan en ik weet dat er nog veel meer potentie in mij zit wat er graag uit wil.

Verder bouwen

Als ik straks mijn diploma heb wil ik graag nog een jaar werken op het niveau dat ik nu heb. Als ik mij hier voldoende in heb ontwikkeld wil ik graag verder groeien en leren. We zullen zien wat de toekomst brengt. Voor nu ben ik tevreden met wat ik al heb bereikt. Ik heb een fijne stage en een leuk flatje waar ik mij fijn voel. Van hier af kan ik verder bouwen.

Gewoon een beetje meer tijd!

Het is juni 2015. Mijn klasgenoten zijn inmiddels bijna klaar met hun opleiding. Ik heb echter besloten dat ik toch nog een half jaartje langer nodig heb voordat ik echt klaar ben voor de arbeidsmarkt als beroepskracht. En ik ga mijn beste beentje voortzetten!

Ondersteuning

Toen ik begon aan de opleiding Maatschappelijke zorg in 2013 wist ik aanvankelijk niet hoever ik zou komen en of ik het wel zou kunnen. Als ik terug kijk op de afgelopen twee jaar ben ik blij met hoeveel ik heb geleerd en bereikt. Ik heb een hele fijne stage gevonden waar ik me vertrouwd voel met mijn collega’s en het werk.  Ik krijg hier de kans mezelf te zijn en te groeien op mijn tempo. Mijn collega’s moedigen me ook aan en ondersteunen me in mijn leerproces.

Doelstellingen

Voor de komende periode ga ik mij richten op mijn stage. Ik heb vakantie van school dus dat kan ik even loslaten. Geen druk betekend meer ruimte om te groeien. Vorig jaar ben ik enorm gegroeid dit jaar wil ik mezelf verder ontwikkelen als beroepskracht. Ik heb al veel meer zelfvertrouwen gekregen en dit straal ik ook uit. Nu wil ik gaan werken aan het beter scheiden van privé en zakelijk. Ik merk dat ik nog moeite heb met grote emoties in mijn privé leven. Ik wil niet dat dit me straks gaat dwars zitten als ik een beroepskracht ben dus ik ga hier mee aan de slag. Weg met chaotische gedachten op de werkvloer.

Beeldvorming Wajongers

Verder blijf ik me zijdelings inzetten voor de beeldvorming van Wajongers. Zo ga ik om het half jaar met mevrouw Klijnsma om de tafel samen met ouders van Wajongeren en Wajongeren zelf. Zo ben ik gister weer naar Den Haag afgereisd en heb ik het belang van positieve beeldvorming weer op de kaart gezet. Ik heb een voorbeeld uit de praktijk gegeven waardoor ik merkte dat er nog meer aandacht moet komen voor de positieve beeldvorming van Wajongeren. Dit is een debat in Nieuwegein waar ik in november 2014 bij aanwezig ben geweest. De stellingen waren allemaal erg negatief wat mij behoorlijk gekwetst heeft. Ik vind dat er meer maatwerk moet komen en het duidelijker moet zijn wat we allemaal kunnen. Ik hoop dat mijn punt de overheid weer een beetje wakker schudt en dat er hier meer positieve aandacht voor komt.

Ondertussen blijf ik mezelf ontwikkelen op mijn eigen manier. In februari 2016 sluit ik mijn opleiding met mijn diploma, ik ga er voor!

Power voor de toekomst!!

Veel gedoe

Op 22 maart 2015 was het dan eindelijk zover: ik ging verhuizen naar mijn eigen woning in Driebergen. Gelukkig had ik voldoende hulp en ging de verhuizing vrij soepel. Ik ben heel  blij dat ik weer mijn eigen plekje heb. Het was fijn dat ik bij mijn ouders tot rust kon komen toen ik dat nodig had maar nu is het tijd om weer op eigen benen te staan. De afgelopen tijd ging dit niet zonder slag of stoot. Zo had ik problemen met internet/tv, mijn ex en veel gedoe rondom een jongen die ik leuk vind.

Naar Aken

Kortom eigenlijk had ik helemaal geen internet en tv nodig, mijn eigen leven was interessant genoeg. Afgelopen woensdag ging ik voor een onderzoek naar de psychiatrische problemen rondom 22q11 helemaal op reis naar Aken. Ik heb deze reis in mijn eentje ondernomen wat best pittig was. Ik vertrok om 10:30 en kwam pas om 16:00 in het ziekenhuis in Aken aan. Toen moest ik nog onder de Pet scan. Ik vind het heel belangrijk dat er meer duidelijkheid komt over de problematiek van mensen met 22q11 en psychoses/depressies juist omdat wij hier kwetsbaarder voor zijn dan een ander. Daarom heb ik met veel plezier mee gedaan aan dit onderzoek.

Goed resultaat

De dag begon voor mij vrij slecht met een bericht waar ik aardig door van slag was. Ik had de afgelopen week al best veel hectiek en stress gehad en eigenlijk was dit net te veel voor mij. Ik zag het niet meer zitten om nog die hele reis te moeten ondernemen. Ik heb toen contact opgenomen met 1 van de onderzoekers en zij heeft me uiteindelijk heel goed opgevangen. Ondanks dat ik me zwaar verrot voelde heb ik toch de reis ondernomen en de scans doorstaan. Tijdens de scans moet je op de computer allemaal testjes doen waarbij je logisch moet nadenken. Ik vond dit erg leuk om te doen hoewel ik verwacht had dat ik niets hoefde te doen tijdens de scan. Ik was dan ook zeer verrast met het uitzonderlijk hoge resultaat wat er uit kwam. Ook de onderzoekers waren positief verrast want mensen met 22q11 zijn over het algemeen wat minder goed in logisch nadenken.

Zelfbewustzijn

Uiteindelijk waren we om 21:45 pas klaar met het onderzoek. We kwamen om 23:55 aan in een pikdonker Maastricht. Er was een enorme stroomstoring op dat moment. Het hele hotel was pikkedonker. Gelukkig werd ik uiteraard goed opgevangen en heb ik heerlijk geslapen. Toen ik de volgende morgen wakker werd ervoer ik een bijzonder gevoel van trots en tevredenheid. Ik had het hem toch maar mooi geflikt verdorie! Ik, degene die altijd zo twijfelt aan mijn eigen kunnen omdat ik denk: ik weet wel dat het perfect in mijn hoofd zit, maar het 22q11 zit me zo enorm in de weg...toch heb ik die testjes heel goed gedaan en de hele reis tot het einde goed afgerond. Ik ben heel goed opgevangen de onderzoekers zijn geweldig lief. Ik kan het iedereen aanraden om mee te doen. Het heeft mijzelf veel gebracht. Ik ben me nu meer Bewust van mezelf. Dit is wat ik altijd miste. Vanaf hier kan ik nu verder gaan bouwen aan een nog stevigere basis en toekomst.

NIeuwe moed

Binnenkort ga ik vol vertrouwen aan mijn Proeve beginnen. Mijn stage plek gaat op 1 juli dicht dus ik zoek voor mijn nieuwe opleiding in september straks een nieuwe stageplek. Toch weet ik gewoon dat het goed gaat komen met mij. Ik sta nu (nog) zelfverzekerder dan ik al was in het leven. Schouders naar achter, borst vooruit, jongens ik kom eraan!

Het eind is in zicht!

Het is alweer eventjes geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik had wat minder inspiratie omdat het op mijn stage en school allemaal soepeltjes verloopt. Mijn examens zijn achter de rug en ik sta voor al mijn examens een ruim voldoende. Alleen voor rekenen had ik een 5, maar daar had ik gelukkig alleen een maakplicht voor.

Ik sta er iedere keer weer van te kijken hoe snel de tijd voorbij vliegt. Afgelopen woensdag werkte ik alweer precies een jaar op de Hank. Het is 2015 en de Proeve voor onze klas is in zicht. Ik heb een no go gekregen voor deze ronde. Ik vond dat ik mezelf wat meer tijd mag geven om meer ervaring en zelfvertrouwen op te doen. De afgelopen weken ben ik echter alweer behoorlijk gegroeid. Omdat ik van school nu geen druk meer heb en ik nu gewend ben aan het schoolgebouw krijg ik minder prikkels te verwerken en kan ik hierdoor meer aan.

Collega’s vragen vaker of ik de groep wil overnemen omdat ze administratie moeten bijwerken. De mensen zijn vertrouwd met me en ik ben vertrouwd met de mensen en het werk. Ik voel me als een vis in het water.

Nu begreep ik pas van twee klasgenoten dat zij er twee maanden langer over doen. Ik dacht hey, dat wil ik veel liever dan nog een half jaar duimen te zitten draaien. Ik heb dus mijn docent hier over aangesproken en gemaild en ik hoop nu maar dat hij de groei in mij ziet en mij in de volgende ronde laat mee draaien voor de Proeve. Dan kan ik ook gewoon in deze klas blijven en ben ik in september al klaar i.p.v december.

2015 is tot zo ver een goed jaar voor mij. Morgen ga ik eindelijk verhuizen naar mijn eigen flatje, het is een droom appartement en heel goed betaalbaar dus ik kan niet in de problemen komen. Dit vind ik uiteraard heel belangrijk. Als ik in september mijn diploma krijg wil ik kijken of ik daarna door kan stromen naar niveau 4. Ik weet dat ik mezelf nog veel verder kan ontwikkelen. De mensen die mij al een tijd volgen hebben de ontwikkelingen op de voet kunnen volgen via mijn blogs. Ja het duurt langer bij mij maar ik weet gewoon dat ik het kan!

De enige echte uitdaging zal zijn als ik straks mijn diploma’s heb om betaald werk te vinden in de zorgsector van de dagopvang. Ik hoor steeds maar negatieve berichten over bezuinigingen en ik wil echt niet weer eindigen als vrijwilliger! Ik wil zo graag mijn eigen geld verdienen! Ik heb er hard voor geknokt om te komen waar ik nu ben. Ik hoop zo dat dit harde werken beloond wordt met een betaalde baan. En dan wel een baan op mijn niveau. De tijd zal het leren. Ik kan helaas niet in de toekomst kijken dus ik moet er maar op vertrouwen dat ik mijn plekje wel zal vinden. Werkgevers in de zorg ik sta te trappelen om mijn handjes uit de mouwen te steken!

Geen goede timing

Hectisch

Het was een bizar hectische week de afgelopen week. Het begon maandag al met een melding via woningnet dat ik op 1 sta voor een één kamer flat in Utrecht. Komende maandag ga ik hem al bezichtigen. Reuze spannend natuurlijk, als ik hem wil en ze accepteren mij als huurder ga ik over niet al te lange tijd verhuizen…! Ik verheug me er op om weer mijn eigen huisje te hebben.

Date

Diezelfde dag had ik 's middags na school een afspraakje met een jongen/man die ik had ontmoet via Twoo. De afgelopen twee weken had ik hem beter leren kennen via Skype en ik voelde me aangetrokken tot hem. We hadden een fijne middag samen en hij vroeg me of ik een relatie met hem wilde aangaan. Hier zei ik volmondig ja op. Ik spring nu eenmaal graag in het diepe.

Te veel

Het einde van de week begon het echter allemaal zijn tol te eisen. Ik was vrijdag doodmoe op mijn stage. Ik vind het heel vervelend als ik niet helder kan functioneren op mijn werk. Gelukkig werkte ik samen met mijn praktijkbegeleider en hadden we een rustige ochtend met de mensen waardoor ik het toch kon volhouden tot 16:00. Ik liep echter op mijn tenen. Nee, dit ging ik op deze manier niet redden. En school en stage, mijn vrienden een vriendje en binnenkort verhuizen. Voor een normaal mens is dit al (te) veel maar voor mij helemaal.

Te vroeg

Nu zijn de omstandigheden er voor ons beiden niet naar om een relatie op te bouwen met elkaar. Ik ben niet de enige die het moeilijk heeft. Soms ontdek je juist door relaties aan te gaan dat het eigenlijk nog te vroeg is. Aan de ene kant wil ik zo graag weer iets nieuws beginnen maar het is niet de juiste tijd nu.

Dit was nog een keer een goede reminder voor mij dat ik eerst de tijd voor mezelf mag nemen die ik nodig heb. Ik ga gewoon verder met school en stage en binnenkort mijn eigen leventje weer opbouwen in mijn nieuwe huisje. Alles heeft de juiste tijd nodig dat is wat ik hiervan geleerd heb.