Geen goede timing

Hectisch

Het was een bizar hectische week de afgelopen week. Het begon maandag al met een melding via woningnet dat ik op 1 sta voor een één kamer flat in Utrecht. Komende maandag ga ik hem al bezichtigen. Reuze spannend natuurlijk, als ik hem wil en ze accepteren mij als huurder ga ik over niet al te lange tijd verhuizen…! Ik verheug me er op om weer mijn eigen huisje te hebben.

Date

Diezelfde dag had ik 's middags na school een afspraakje met een jongen/man die ik had ontmoet via Twoo. De afgelopen twee weken had ik hem beter leren kennen via Skype en ik voelde me aangetrokken tot hem. We hadden een fijne middag samen en hij vroeg me of ik een relatie met hem wilde aangaan. Hier zei ik volmondig ja op. Ik spring nu eenmaal graag in het diepe.

Te veel

Het einde van de week begon het echter allemaal zijn tol te eisen. Ik was vrijdag doodmoe op mijn stage. Ik vind het heel vervelend als ik niet helder kan functioneren op mijn werk. Gelukkig werkte ik samen met mijn praktijkbegeleider en hadden we een rustige ochtend met de mensen waardoor ik het toch kon volhouden tot 16:00. Ik liep echter op mijn tenen. Nee, dit ging ik op deze manier niet redden. En school en stage, mijn vrienden een vriendje en binnenkort verhuizen. Voor een normaal mens is dit al (te) veel maar voor mij helemaal.

Te vroeg

Nu zijn de omstandigheden er voor ons beiden niet naar om een relatie op te bouwen met elkaar. Ik ben niet de enige die het moeilijk heeft. Soms ontdek je juist door relaties aan te gaan dat het eigenlijk nog te vroeg is. Aan de ene kant wil ik zo graag weer iets nieuws beginnen maar het is niet de juiste tijd nu.

Dit was nog een keer een goede reminder voor mij dat ik eerst de tijd voor mezelf mag nemen die ik nodig heb. Ik ga gewoon verder met school en stage en binnenkort mijn eigen leventje weer opbouwen in mijn nieuwe huisje. Alles heeft de juiste tijd nodig dat is wat ik hiervan geleerd heb.

Zelfvertrouwen opbouwen, deel 2

Afgelopen september schreef ik ook al een blog met dit thema. Nu wilde ik dit opnieuw schrijven maar dan met vernieuwde inzichten. Ik weet nu namelijk wat ik mis om het werk als activiteiten begeleidster goed te kunnen doen: Zelfvertrouwen. Een vrij belangrijk aspect om te hebben als je leiding moet geven aan een groep mensen.

Bewondering

Ik kijk altijd vol bewondering en respect naar hoe mijn collega’s op bijna magische wijze de sfeer ‘naar hun hand’ kunnen zetten. Ik heb een heleboel belangrijke eigenschappen die je nodig hebt om dit werk goed te kunnen doen: ik ben communicatief, sociaal, kan goed observeren en invoelen en ik heb de nodige humor. Ik heb het bijna allemaal, maar een groep alleen leiden vind ik nog erg spannend. Dat komt omdat ik de ervaring mis maar ook het nodige zelfvertrouwen wat je moet hebben. Afgelopen week kwam dit inzicht als een mokerslag bij me binnen. Ik had het al wel besproken met mijn teamleider en op school, maar nu voelde ik het ook echt in mijn hart. Dat is toch een ‘klein’ verschil.

High tea!

Sinds ik de opleiding Maatschappelijke Zorg doe heb ik al veel geleerd. Ik ben weerbaarder geworden en ik kan veel meer aan. Ik kan nu 1 dag naar school gaan en 3 dagen werken. Ik reis me 4 dagen in de week suf van Nieuwegein naar Amersfoort en ik onderhoud  mijn sociale leven met vrienden. Kortom het gaat gewoon lekker. Afgelopen zaterdag heb ik zelfs een high tea georganiseerd voor een aantal goede vrienden van mij. In totaal kwamen er 8 mensen op mijn verjaardagsfeest. Ik weet nu hoe ik dit moet organiseren dankzij mijn opleiding. Dit zou ik 2 jaar geleden nog niet overzien hebben.

Positieve ervaringen!

Vandaag werd mij gevraagd of ik alleen op de groep durfde te staan. Normaal sta ik altijd met een vaste begeleider op de groep. Nu was mijn collega echter gevraagd in te vallen op een andere locatie. Ik aarzelde even of ik het wel durfde. Toch besloot ik het aan te gaan, dit was een mooie uitdaging! De mensen kwamen opgewekt binnen en waren blij om mij te zien dus dat was heel positief. De sfeer is dan meteen gezet. Mijn teamleider vroeg om 11:30 of ik iets in hun koffie had gedaan omdat de mensen zo rustig waren...Nou als dat geen goed compliment is! Mijn zelfvertrouwen stijgt door deze positieve ervaringen.

Begrip op je werk

Na het werk had ik ook een fijn gesprek met mijn praktijkbegeleidster. Ze vroeg of ik ging doorstuderen of solliciteren en was oprecht geïnteresseerd in de beperking die ik heb. Ik heb haar er wat meer over verteld en ik ga haar een link sturen naar de filmpjes over VCFs die ik al heb gemaakt. Ik voel me vertrouwd en veilig en mijn praktijkbegeleidster ziet de ware Anne. Zij ziet mij zoals ik ben en de kwaliteiten die ik heb. Ik hoop in de toekomst net zo’n fijne werkgever te vinden als ik mijn diploma heb. Voor nu mag ik nog verder groeien en leren. Ik kom er wel, gewoon op mijn manier!.

Ik laat je los ik laat je gaan

Loslaten

De laatste week komen er steeds teksten en plaatjes voorbij over het thema loslaten, laat ik hier nu net mee bezig zijn. Soms moet je oude dingen laten gaan om iets nieuws toe te kunnen laten. De week begon al goed met het eigenwijsje van Lo van Beers. Iedere maandag heeft zij Eigenwijsjes dag. Ik trek altijd een kaartje op haar website. Dit keer was mijn kaartje: ‘Je kan het.’ Diezelfde avond kreeg ik een plaatje via facebook met de tekst: One of the hardest lessons in life is letting go. Whether it’s Guilt, Anger, Love, Loss or Betrayal. Change is never easy. We fight to hold on and we fight to let go.

Genoeg is genoeg

Tsja meestal ben ik van mezelf een vrij nuchter persoon maar bijgelovig ben ik dan weer wel en dit soort teksten spreken me altijd aan. Zeker nu het vaker voorbij komt deze week. Ik schreef al eerder dat ik een warm contact heb met mijn ex. Ik ben heel blij dat we als vrienden uit elkaar zijn gegaan. Het probleem is echter dat we daardoor nog te close zijn en zolang ik nog zo veel gevoelens heb voor mijn ex is er ook geen ruimte voor iets nieuws. Ik merk ook dat ik het heel moeilijk vind om vriendschap en liefde van elkaar te scheiden. Opnieuw een relatie is echter niet verstandig. We hebben het de afgelopen 5 jaar lang genoeg geprobeerd en we lopen steeds tegen dezelfde dingen aan. Op een gegeven moment moet je dan zeggen: genoeg, is genoeg.

Op date

Nu wilde ik dit jaar op mannenjacht gaan met mijn beste vriendin maar ik moet ook daar even op terug komen. Gisteravond had ik een date met een jongen die ik had leren kennen via Twoo. Een hele aardige jongen, maar het voelde voor mij heel raar. Gevoelens gaan in elkaar over lopen als je het één nog niet goed verwerkt hebt. Nu was er met deze jongen verder geen klik, hij is heel aardig maar niet mijn type. Toch is het heel goed geweest om op date te gaan want ik merk nu dat ik echt meer tijd nodig heb en mag nemen voor mezelf. Ik moet geen dingen willen overhaasten.

Een nieuw begin

En wie weet ga ik heel binnenkort wel verhuizen en weer op mezelf wonen. Dan kan ik hopelijk echt goed opnieuw beginnen. Het afgelopen half jaar heb ik een goede time out gehad bij mijn ouders. Het was fijn om goed verzorgd  en vertroeteld te worden.  Nu is het echter tijd dat ik weer op eigen benen ga staan. Ik ben klaar voor een nieuwe stap in mijn leven, het loslaten kan gaan beginnen.

Een nieuw begin, een nieuw...?

Kerstvakantie

Het 1e weekend van januari zit er alweer bijna op, de kerstvakantie is voorbij gevlogen. Ik heb het best druk gehad de afgelopen 2 weken. Ik heb 4 dagen gewerkt, ben op Texel geweest en ik heb met vriendinnen afgesproken; kortom ik heb me niet verveeld.

Altijd met het begin van het nieuwe jaar heb ik zo’n gevoel alsof alles opnieuw voor je open ligt. Alsof er van alles kan gebeuren. Als ik bijvoorbeeld kijk naar vorig jaar dan is mijn situatie compleet veranderd. Mijn relatie van 5 jaar is uit en ik woon weer bij mijn ouders. Ook heb ik een andere stage plek gekregen waar ik mijn draai heb gevonden. Al met al kijk ik best positief terug op 2014. Ondanks alle minder leuke dingen is het ook wel goed geweest al die veranderingen.

Een plek onder de zon...

Ik woon inmiddels alweer een half jaar bij mijn ouders. Hoewel dit boven verwachting goed gaat merk ik toch dat ik er weer naar uit kijk om mijn eigen plekje te hebben. Geen rekening houden met een ander, lekker je eigen ding doen. Ik ben er wel weer aan toe na 5 jaar samen wonen. Op woningnet ben ik aan het reageren op woningen waarvan ik de huur enigzins kan betalen met mijn wajong inkomen, want ja als je een wajong hebt schuift dat gewoon niet zo veel. Nu gaat mijn geld vooral op aan reiskosten want ik reis 4 dagen in de week heen en weer naar Amersfoort/Leusden. Ik probeer er ook bij te sparen en dat lukt aardig. Dat moet ook want ik moet een hele nieuwe inboedel gaan verzamelen. Het meeste heb ik namelijk laten staan in Amersfoort...

Vriendschap is belangrijk

Ach ja, komt tijd komt raad zeggen ze dan. Alles komt vast wel op zijn pootjes terecht. Ik wil me er ook niet te veel zorgen over te maken. Tot die tijd verdeel ik zo goed en kwaad als het gaat mijn aandacht tussen school, stage, leerproces en mijn sociale leven. Ik ben dankbaar voor alle goede vrienden om mij heen die mij steunen. Zo heb ik nog steeds een heel warm contact met mijn ex wat ik erg fijn vind. Goede vrienden om je heen zijn heel belangrijk zeker als je leven niet 1 van de makkelijkste is. Alle mensen die dicht bij me staan zijn bijzonder. Zo ga ik dit jaar met 1 van mijn beste vriendinnen op mannen jacht, zoals 1 van de spreuken van Loesje zegt: Goede voornemens? Nee, wel veel stoute wat ik heel toepasselijk vind. Zo willen we ook een keer gaan speed daten, dat lijkt mij wel lachen om eens mee te maken. *Ach, letterlijk op mannenjacht natuurlijk niet dat moet je maar met een korreltje zout nemen ;)

Daar gaan we dan

2015, we zullen zien wat dit jaar mij gaat brengen. Ik hoop natuurlijk op mijn diploma in oktober. Ik heb en ben hier keihard voor aan het knokken. Ik zit nog volop in mijn ontwikkeling! Ik geniet gewoon van alles wat er op mijn pad komt en laat het op me af komen.

Zoals de mensen op de dag verzorging zeggen: je bent maar één keer jong, en moet er nu van genieten. Dat neem ik in ieder geval mee als een wijze raad.

Dromen zijn bedrog..(of toch niet?)

Dromen

De meeste mensen die mij vast volgen weten inmiddels wel dat ik een enorme dromer ben. Ik droom wat af. Toch moet ik bij tijd en wijle ook reeël zijn. Wat kan ik wel en waar loop ik toch echt tegen aan? Zo ben ik vol enthousiastme deze opleiding begonnen waar ik nu mee bezig ben (Maatschappelijke Zorg) niveau 3 en zou ik hierna het liefst doorstuderen tot HBO aan toe. Af en toe wordt je echter met je neus op de feiten gedrukt: er zijn nog veel dingen waar ik aan moet werken.

HBO

Afgelopen maandag sprak ik een klasgenootje, zij heeft een HBO opleiding gedaan voor deze opleiding. Ze zakte echter 6 keer op een examen van het 1e jaar en moest toen een niveau naar beneden. Ik heb haar even uitgehoord wat je zoal moet kunnen voor een HBO opleiding, dat was even slikken. Je krijgt elke dag huiswerk en moet dit ook echt maken anders loop je achter. Nu is dit niet mijn sterkste punt, planning en discipline daar schort het nog wel eens aan. Ook moet je een stuk of 30 droge, dikke theorieboeken lezen.. ik heb nu al moeite met een boek over dementie waar ik niet goed doorheen kom.

Ik wil een goede beroepskracht zijn

Kortom er zijn nog een heleboel vlakken waar ik me in kan ontwikkelen. Theoretisch zou ik misschien de kennis wel hebben maar het plaatje moet compleet zijn. Alles waar ik nu moeite mee heb zou ik dan in de vingers moeten hebben. Als ik het heb over mijn dromen om verder te leren zegt mijn vader steevast dat ik eerst maar moet zorgen dat ik een goede beroepskracht wordt. En hoe vervelend ook, ik denk dat hij hier wel gelijk in heeft. (Hoera hoor ik hem nu denken) Ik mag mezelf de tijd geven om me goed te blijven ontwikkelen. Ik wil goed mee komen op de arbeidsmarkt en het beroep waar ik nu voor aan het leren ben zo goed mogelijk kunnen uitoefenen en niet weer falen als het er op aan komt.

Een ruwe diamant

Vandaag sprak ik mijn arbeidscoach van het UWV, een heel prettig invoelend mens is dat. Zij ziet mijn kwaliteiten en talenten. Zij zegt ook: ‘We moeten je niet te veel pushen om een betaalde baan te zoeken je bent een ruwe diamant die geslepen moet worden en die tijd nodig heeft. Ik mag deze tijd nemen.’ Het is zo fijn om dit te horen van degene die in het UWV over mijn Wajong gaat. Zeker met de komende participatiewet en quotum druk in aankomst. Ik hoop ook echt van ganse harte dat iedere Wajonger zijn of haar tjid krijgt die hij of zij nodig heeft net als ik. De komende tijd blijf ik me keihard inzetten om te zorgen dat ik mezelf blijf ontwikkelen en blijf groeien. Ik zie wel hoe ver ik kom, Ik geef mezelf de tijd die ik nodig heb.

Opgeruimd staat netjes!

Een interessant gesprek

Afgelopen woensdag had ik een gesprek op mijn stage met de docent die mijn studiegroepje begeleidt en de teamleider van mijn stage. Het was een positief gesprek. De docent was verrast dat ik op mijn stage al zo professioneel ben en dat ik duidelijk gegroeid ben in mijn ontwikkeling. Op school komt dit nog niet genoeg naar voren. Ik had pas geleden zelfs een beetje ruzie gemaakt met een klasgenootje omdat ik best moeite heb met haar gedrag. Zij blaast nogal hoog van de toren en ik vind het lastig om daar doorheen te prikken.

Je veilig voelen

De docent vroeg in het gesprek nogal door over hoe ik omga met de mensen die op de dagopvang komen. Ik vertelde dat ik me aanpas aan hun niveau. Ik ga om met de mensen zoals zei dat prettig vinden. Juist omdat ik zelf prikkel gevoelig ben kan ik goed  aanvoelen wat deze doelgroep nodig heeft. (Ik werk met oudere mensen met dementie).

‘Waarom kan ik dit op mijn stage wel en komt dit op school niet naar voren?’ Vroeg hij zich af. Ik moest er even over nadenken. Op stage voel ik me op mijn plek en ik voel me veilig en op school nog niet. Dan is de volgende vraag natuurlijk waarom ik me op school nog niet veilig voel. Dit komt o.a door mijn verleden.

Pesten

Ik ben van jongs af aan best veel gepest op school. Ik heb op de basis school op een gewone Jenaplan school gezeten. Toch was ik altijd al anders dan andere kinderen je kon er alleen de vinger niet op leggen. Kinderen begrijpen dit niet, ze zagen alleen dat ik gevoeliger was en onzeker. Vooral in de laatste jaren van de basis school ben ik erg gepest. Na de basisschool ging ik naar een speciaal voortgezet onderwijs voor kinderen met leer en gedrag problemen. Op deze school werd ik zo mogelijk nog meer gepest omdat ik erg kwetsbaar was. Ik had net gehoord dat ik inderdaad ‘anders’ was omdat ik VCFs heb. Voor mijn gevoel was dit pesten een bevestiging dat ik er niet mocht zijn. Ik wilde er ook eigenlijk niet zijn…

Therapie

Nu, 20 jaar later kom ik dit verleden dus toch weer tegen. Ik moet hier wat mee wil ik mijzelf goed kunnen blijven ontwikkelen. Ik ga de komende periode uitzoeken wat voor begeleiding ik hiervoor op school kan krijgen want ik vind het best ingewikkeld om een goede therapie te vinden waar ze me hierbij kunnen helpen. De zorgverzekering is nu al best hoog en met psychologische aanvulling erbij is het weer een stuk duurder. Ik ben trouwens ook blij met alle aandacht die er nu op televisie is voor pesten want je kan er op latere leeftijd nog enorm last van hebben. Het zijn maar woorden zeggen veel mensen, maar woorden kunnen je ook diep in je hart raken.

Contact

Als er mensen zijn die toevallig een goede therapie weten die niet al te duur is in omgeving Utrecht hoor ik dit graag. Ik wil graag met mijn verleden aan de slag en dit niet meer mijn leven laten beïnvloeden. Ik ben Anne en ik heb vcfs (ofwel 22q11), nou en?! Je mag me mailen via houtsmaanne@hotmail.nl ik hoor het graag!

Niks nieuws onder de zon..?

Vaak schrijf ik als ik iets heb meegemaakt of ervaren waar ik tegen aan loop, of juist als ik een overwinmomentje heb. Nu is het de laatste tijd vrij rustig in mijn leven en heb ik dus weinig om over te schrijven. En toch is dat niet helemaal waar, ik ben natuurlijk erg druk met school en stage. Ik ben er pas achter gekomen dat ik het niet ga redden om in juni 2015 af te studeren. Ik heb dit aangekaart op school en een verlenging van de opleiding gekregen.

December

We zitten inmiddels alweer in de laatste maand van het jaar en ik heb nog een half jaar de tijd om mezelf volledig te ontwikkelen tot een professionele beroepskracht in de zorg. Nu denk ik steeds vaker bij mezelf: ik ben nog niet waar ik wezen wil ik moet en ik wil mezelf nog veel meer ontwikkelen. Afgelopen maandag heb ik dit aangekaart bij de docent die mij deze periode begeleidt. Ik zei: ‘Ik heb meer tijd nodig om mezelf te ontwikkelen. Ik ben 32 en het komt bij mij nu langzamerhand op gang. Het duurt even, maar er zit nog veel meer in dit vaatje!’ Hij vond het professioneel dat ik zelf inzie dat ik het niet ga redden om in april examen te doen. En ik ben niet eens teleurgesteld, eigenlijk ben ik vooral opgelucht. Ik mag mezelf meer tijd geven om het beroep goed onder de knie te krijgen.

Presentatie

Ook mag ik a.s maandag weer voor een publiek van 300 mensen mijn levensverhaal vertellen. Vandaag sprak ik daarvoor degene met wie ik deze presentatie doe. Ik geef deze presentatie aan de Universiteit van Leiden voor huisartsen in opleiding. Het was best gek om mijn levensverhaal in een notendop te vertellen aan de telefoon. Gelukkig kent ze mijn verhaal al wel.

Ik vind het heel belangrijk dat ik kan vertellen waar je zoal tegen aan loopt als je 22q11 hebt en een beperking in het algemeen. Dat is ook de reden dat ik met dit blog ben begonnen.  Ik ben heel blij en dankbaar dat ik al ruim 20.000 bezoekers heb mogen krijgen op mijn blog. Ik heb een vaste groep lezers die mij volgen op twitter en facebook en daar ben ik trots op.

Geen quotum!

Ik blijf het wel moeilijk vinden dat werkgevers vaak niet zitten te wachten op mensen met een beperking of een Wajong uitkering. Dit is mij vorige week weer vies tegengevallen in een debat over de participatiewet. Ik zal hier dus voor blijven strijden om te zorgen dat mensen met een beperking net zo veel kans en recht hebben op een baan als mensen die ‘gezond’ zjin. Ik wil ook niet een voorkeursbehandeling krijgen dat mensen mij aan moeten nemen vanwege het quotum! Ik ben ik en ik heb mijn eigen talenten en kwaliteiten die ik dol graag wil inzetten als ik mijn diploma heb. Daar strijd ik voor en daar ben ik keihard  voor aan het knokken!